Frank Sundström

Frank Sundström
Información personal
Nombre de nacimiento August Francis Sundström
Nacimiento 16 de enero de 1912
Bandera de Suecia Estocolmo, Suecia
Fallecimiento 8 de noviembre de 1993
Bandera de Suecia Estocolmo, Suecia
Sepultura Cementerio del Norte de Estocolmo
Nacionalidad Sueca
Familia
Padres sin etiquetar
sin etiquetar
Cónyuge Märta Ekström (1937–1947), Jacqueline Lankerstrim (1947–1956), Marianne Aminoff (1956–1966), Axelle Axell (1966–1973), Birgitta Enhörning (1973-1993)
Información profesional
Ocupación Actor
Años activo 1933-1989

Frank Sundström (16 de enero de 1912 – 8 de noviembre de 1993) fue un actor teatral, cinematográfico y televisivo de nacionalidad sueca.[1]

Biografía

Nacido en Estocolmo, Suecia, su nombre completo era August Francis Sundström. Sundström estudió en la escuela de arte dramático Dramatens elevskola entre 1931 y 1934. Fue contratado para trabajar en el extranjero desde 1945 a 1954, actuando en los Estados Unidos, París y Londres. A su vuelta a Suecia trabajó durante dos años en el Nya Teatern, en Estocolmo. Fue director del Helsingborgs stadsteater entre 1959 y 1961, y del Uppsala Stadsteater desde 1961 a 1964. También fue director en el Stockholms stadsteater desde 1965 a 1969, en sustitución de Lars-Levi Læstadius. Sundström también estuvo vinculado con el Dramaten entre los años 1969 y 1987.

Se casó cinco veces. Sus primeras cuatro esposas fueron las actrices Märta Ekström (1937 a 1947), Jacqueline Lankerstrim (1947 a 1956), Marianne Aminoff (1956 a 1966) y Axelle Axell (1966 a 1973). Finalmente, en 1973 se casó con Birgitta Enhörning (1937–2013).

Frank Sundström falleció en Estocolmo en 1993, y fue enterrado en el Cementerio Norra begravningsplatsen de dicha ciudad.[2]

Teatro

Actor

  • 1932 : El inspector general, de Nikolái Gógol, escenografía de Alf Sjöberg, Teatro Dramaten
  • 1933 : Fröken, de Jacques Deval, escenografía de Olof Molander, Teatro Dramaten
  • 1933 : Mäster Olof, de August Strindberg, escenografía de Olof Molander, Teatro Dramaten
  • 1933 : Pickwick-klubben, de František Langer a partir de Charles Dickens, escenografía de Olof Molander, Teatro Dramaten
  • 1934 : De hundra dagarna, de Benito Mussolini y Giovacchino Forzano, escenografía de Rune Carlsten, Teatro Dramaten
  • 1935 : Kvartetten som sprängdes, de Birger Sjöberg escenografía de Rune Carlsten, Teatro Dramaten
  • 1935 : Ljuva ungdomstid, de Eugene O'Neill, escenografía de Rune Carlsten, Teatro Dramaten
  • 1935 : Den gröna fracken, de Gaston Arman de Caillavet, escenografía de Rune Carlsten, Teatro Dramaten
  • 1936 : Hittebarnet, de August Blanche, escenografía de Rune Carlsten, Teatro Dramaten
  • 1936 : Huset vid landsvägen, de Jean Jacques Bernard, escenografía de Alf Sjöberg, Teatro Dramaten
  • 1936 : Kokosnöten, de Marcel Achard, escenografía de Rune Carlsten, Teatro Dramaten
  • 1936 : Fridas visor, de Birger Sjöberg, escenografía de Rune Carlsten, Teatro Dramaten
  • 1937 : Skönhet, de Sigfrid Siwertz, escenografía de Alf Sjöberg, Teatro Dramaten
  • 1937 : Eva gör sin barnplikt, de Kjeld Abell, escenografía de Rune Carlsten, Teatro Dramaten
  • 1937 : Vår ära och vår makt, de Nordahl Grieg, escenografía de Alf Sjöberg, Teatro Dramaten
  • 1937 : Höfeber, de Noël Coward, escenografía de Alf Sjöberg, Teatro Dramaten
  • 1937 : En sån dag!, de Dodie Smith, escenografía de Rune Carlsten, Teatro Dramaten[3]
  • 1937 : Khaki, de Paul Raynal, escenografía de Alf Sjöberg, Teatro Dramaten
  • 1938 : Spel på havet, de Sigfrid Siwertz, escenografía de Alf Sjöberg, Teatro Dramaten
  • 1938 : Älskling, jag ger mig…, de Mark Reed, escenografía de Olof Molander, Teatro Dramaten
  • 1938 : Sex trappor upp, de Alfred Gehri, escenografía de Pauline Brunius, Teatro Dramaten
  • 1939 : Mitt i Europa, de Robert E. Sherwood, escenografía de Rune Carlsten, Teatro Dramaten
  • 1939 : Nederlaget, de Nordahl Grieg, escenografía de Svend Gade, Teatro Dramaten
  • 1939 : Guldbröllop, de Dodie Smith, escenografía de Carlo Keil-Möller, Teatro Dramaten
  • 1940 : Mucho ruido y pocas nueces, de William Shakespeare, escenografía de Alf Sjöberg, Teatro Dramaten
  • 1940 : Medelålders herre, de Sigfrid Siwertz, escenografía de Rune Carlsten, Teatro Dramaten
  • 1940 : Koppla av, de Moss Hart, escenografía de Carlo Keil-Möller, Teatro Dramaten
  • 1940 : Den lilla hovkonserten, de Toni Impekoven y Paul Verhoeven, escenografía de Rune Carlsten, Teatro Dramaten
  • 1942 : Beredskap, de Gunnar Ahlström, escenografía de Alf Sjöberg, Teatro Dramaten
  • 1942 : Claudia, de Rose Franken, escenografía de Carlo Keil-Möller, Teatro Dramaten
  • 1942 : Swedenhielms, de Hjalmar Bergman, escenografía de Carlo Keil-Möller, Teatro Dramaten
  • 1944 : Innanför murarna, de Henri Nathansen, escenografía de Carlo Keil-Möller, Teatro Dramaten
  • 1953 : Hustruleken, de Louis Verneuil, escenografía de Gösta Cederlund, Vasateatern[4]
  • 1954 : Slå nollan till polisen, de Frederick Knott, escenografía de Frank Sundström, Riksteatern[5]
  • 1956 : Tredje personen, de Louis Verneuil, escenografía de Mimi Pollak, Stadsteater de Malmö
  • 1957 : Anne Franks dagbok, de Frances Goodrich y Albert Hackett, escenografía de Lars-Levi Læstadius, Stadsteater de Malmö
  • 1957 : El misántropo, de Molière, escenografía de Ingmar Bergman, Stadsteater de Malmö[6]
  • 1958 : Herr Mississippis äktenskap, de Friedrich Dürrenmatt, escenografía de Lars-Levi Læstadius, Stadsteater de Malmö
  • 1959 : Min fru går igen, de Noël Coward, escenografía de Frank Sundström, Stadsteater de Malmö
  • 1964 : Los arcángeles no juegan a las máquinas de petaco, de Dario Fo, escenografía de Johan Bergenstråhle, Stadsteater de Uppsala[7]
  • 1965 : Episod i Vichy, de Arthur Miller, escenografía de Lars-Levi Læstadius, Stadsteater de Estocolmo
  • 1966 : El resistible ascenso de Arturo Ui, de Bertolt Brecht, escenografía de Peter Palitzsch, Stadsteater de Estocolmo
  • 1969 : Den jäktade, de Ludvig Holberg, escenografía de Frank Sundström, Stadsteater de Estocolmo
  • 1971 : Brända tomten, de August Strindberg, escenografía de Alf Sjöberg, Teatro Dramaten
  • 1971 : Sol, vad vill du mig?, de Birger Norman, escenografía de Ingvar Kjellson, Teatro Dramaten
  • 1971 : Tartufo, de Molière, escenografía de Mimi Pollak, Teatro Dramaten
  • 1972 : El pato silvestre, de Henrik Ibsen, escenografía de Ingmar Bergman, Teatro Dramaten

Director

  • 1954 : Crimen perfecto, de Frederick Knott, Riksteatern
  • 1957 : Panorama desde el puente, de Arthur Miller, Riksteatern[8]
  • 1957 : Doña Rosita la soltera, de Federico García Lorca, Stadsteater de Malmö
  • 1959 : De repente, el último verano, de Tennessee Williams, Stadsteater de Malmö
  • 1959 : Någonting outsagt, de Tennessee Williams, Stadsteater de Malmö
  • 1959 : Un espíritu burlón, de Noël Coward, Stadsteater de Malmö
  • 1965 : Isabella, Stadsteater de Estocolmo
  • 1965 : Tokiga grevinnan, Stadsteater de Estocolmo
  • 1966 : Dagen lovar att bli vacker, Stadsteater de Estocolmo
  • 1967 : Hamlet, de William Shakespeare, Stadsteater de Estocolmo
  • 1967 : Draken, Stadsteater de Estocolmo
  • 1968 : Christina, Stadsteater de Estocolmo
  • 1968 : Lulu, de Frank Wedekind, Stadsteater de Estocolmo
  • 1969 : Den stundesløse, de Ludvig Holberg, Stadsteater de Estocolmo
  • 1970 : El misántropo, de Molière, Teatro Dramaten

Selección de su filmografía

  • 1933 : Hälsingar
  • 1934 : Unga hjärtan
  • 1935 : Kanske en gentleman
  • 1936 : Bombi Bitt och jag
  • 1936 : 33.333
  • 1940 : Än en gång Gösta Ekman
  • 1941 : Hem från Babylon
  • 1942 : Farliga vägar
  • 1942 : General von Döbeln
  • 1943 : Katrina
  • 1944 : Kungajakt
  • 1955 : Sista ringen
  • 1957 : Värmlänningarna
  • 1959 : Med mord i bagaget
  • 1962 : Halsduken (TV)
  • 1964 : Älskande par
  • 1964 : 491
  • 1965 : För vänskaps skull
  • 1972 : Kvartetten som sprängdes (TV)
  • 1973 : Smutsiga fingrar
  • 1976 : Engeln (TV)
  • 1977 : Tabu
  • 1977 : Soldat med brutet gevär (TV)
  • 1978 : Kvinnoborgen
  • 1979 : Selambs (TV)
  • 1982 : Skulden (TV)
  • 1985 : Smugglarkungen
  • 1985 : August Strindberg ett liv (TV)

Referencias

  1. «Frank Sundström». The Swedish Film Database. Consultado el 2 de marzo de 2014. 
  2. Hitta graven
  3. Bo Bergman, Dagens Nyheter (2 de septiembre de 1937). «'En så'n dag' på Dramaten». Consultado el 8 de enero de 2016. 
  4. Ebbe Linde, Dagens Nyheter (30 de abril de 1953). «'Hustruleken' på Vasan». Consultado el 12 de marzo de 2016. 
  5. «Frank Sundström i Eskilstuna». 26 de enero de 1954. Consultado el 15 de marzo de 2017. 
  6. «Misantropen». Consultado el 17 de octubre de 2015. 
  7. Bengt Jahnsson, Dagens Nyheter (10 de mayo de 1964). Framgångsrikt Dario Fo-experiment. p. 23. Consultado el 22 de agosto de 2015. 
  8. Ebbe Linde, Dagens Nyheter (27 de marzo de 1957). Utmärkt Millerföreställning. p. 14. Consultado el 15 de marzo de 2017. 

Enlaces externos